نمی دانی که شب ها را، نخوابم در غم جانان
گهی سرما کند لرزان گهی درتب شدم سوزان
فغان از جور بی وجدان ، از آدم های بی ایمان
شدم تنهاترین نالان ؛ بیا ای یار بی وجدان
همی اندرغم جانان؛ بسی سوزانم و لرزان
:: بازدید از این مطلب : 381
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0